مونرو

۰۷ دی ۱۳۹۷

arznameh-monero

 

اگر به دنبال رمزارزی امن هستید که تراکنش‌های صورت گرفته با آن گمنام و غیر قابل ره‌گیری باشند، مونرو (Monero) می‌تواند گزینه مناسبی برای شما باشد. در دنیای رمزارزها، نام مونرو به نوعی با گمنامی و امنیت تراکنش هم‌معنا شده است؛ در جایی که گمنام ماندن کاربران در بلاکچین بیتکوین (Bitcoin) زیر سؤال است، پلتفرم‌های بسیاری در تلاش بوده و هستند تا این معضل را در شبکه خود برطرف کنند؛ در این میان تدابیر بسیاری از این شبکه‌ها به نتیجه نرسیده یا هدف مورد نظر را تأمین نکرده است. مونرو از این دسته بلاکچین‌ها نیست! این شبکه که محصول طبیعی بحث‌ها و مجادلات مربوط به نقص گمنامی در شبکه بیتکوین است، توانسته تا حد بسیاری زیادی بر این معضل غلبه کند.

اگر مسأله امنیت و گمنامی در تراکنش‌های شبکه‌های بلاکچین برایتان جذاب است، در این مقاله که به بررسی مونرو اختصاص یافته است با ما همراه باشید.

 

مونرو چیست؟

توکن مونرو با نماد XMR برای اولین بار در ماه آپریل سال ۲۰۱۴ به دنیای رمزارزها وارد شد. بلاکچین این رمزارز مبتنی بر الگوریتم کریپتونایت (CryptoNight) بوده و در راستای تأمین هدف عرضه کنترل شده، محدودیتی ۱۸.۴ میلیونی برای سکه‌های موجود در بازار این شبکه تعیین شده است. توسعه دهندگان این رمزارز هدف اولیه رسیدن به تراکنش‌هایی امن، گمنام و غیر قابل ره‌گیری را دنبال می‌کردند؛ در پی تلاش‌ها و نوآوری‌های تیم توسعه دهندگان، این رمزارز توانسته سه هدف را تا حد قابل ملاحظه‌ای تأمین کند.

امنیت: در نبود اعتماد، هیچ رمزارزی توان بقا نخواهد داشت؛ در این میان هیچ شبکه‌ای به اندازه مونرو برای مقوله اعتماد محوریت قائل نیست. کاربران این شبکه نه تنها پول خود را با اعتماد کامل در اختیار آن قرار می‌دهند، بلکه از گمنامی و غیر قابل ره‌گیری بودن تراکنش‌های خود اطمینان دارند.

 

حفظ حریم شخصی: بنا بر ادعای مونرو، این شبکه قادر به حفظ گمنامی کاربران، حتی در برابر دادگاه است. این شبکه تا حدی به این قابلیت خود مطمئن است که در وب‌سایت خود نوشته «حفظ گمنامی در بدترین شرایط، حتی در برابر مجازات مرگ!».

 

تمرکز زدایی: در راستای رسیدن به یکی از ستون‌های اصلی شبکه‌های بلاکچین یعنی تمرکز زدایی، هدایت و اداره مونرو به هیچ شخص و یا سازمانی سپرده نشده است. بر خلاف برخی دیگر از سکه‌ها که اختیار شبکه اصلی یا بلاکچین آن‌ها در دست سازمانی مرکزی قرار دارد، مونرو به هیچ سازمان یا شخصی تعلق ندارد. اما مونرو به نبود یک نهاد مرکزی دارنده قدرت اکتفا نکرده و پای خود فراتر از این مرز گذاشته؛ در مونرو، تصمیمات کلیدی برای توسعه شبکه و همچنین گزارش جلسات توسعه دهندگان به صورت آنلاین منتشر شده و برای تمامی کاربران قابل دسترسی هستند.

 

مقایسه مونرو و بیتکوین

به عنوان اصلی‌ترین وجه تمایز مونرو با بیتکوین، می‌توان به تأکید شدید این رمزارز بر گمنامی کاربران اشاره کرد؛ بسیاری بر این باورند که گمنامی کاربران بیتکوین هم حفظ شده که این عقیده یکی از اشتباهات متداول در مورد این بلاکچین است.

بیتکوین از اساس مبتنی بر مفهوم و شبکه‌ای است که با عنوان دفتر کل عمومی (Public Ledger) یا بلاکچین شناخته می‌شود. هدف از طراحی و توسعه چنین شبکه‌ای، ایجاد امکان تأیید تراکنش‌ها توسط کاربران، به ویژه در شرایطی که الزامی به شفافیت پرداخت وجود دارد بوده است. ریشه مشکل چنین بلاکچین‌هایی در نگهداری تمامی سوابق تراکنش‌ها است که در این سوابق مبلغ مورد تراکنش به همراه نشانی طرفین آن نگهداری می‌شوند. از آن‌جایی که این سوابق یا به عبارت دیگر، دفتر کل عمومی در دسترس تمامی کاربران قرار دارد، امکان ره‌گیری تراکنش و یافتن هویت اصلی طرفین آن به سادگی میسر است.

مونرو برای برطرف نمودن این مشکل و گمنام نگه‌داشتن کاربران خود، از دو قابلیت جدید و اختصاصی خود بهره می‌گیرد که با نام‌های امضاهای حلقوی (Ring Signatures) و نشانی‌های پنهان (Stealth Addresses) شناخته می‌شوند.

بر اساس قابلیت اول، مونرو نشانی‌های طرفین تراکنش‌ را با نشانی دیگر کاربران شبکه جابجا کرده و از این طریق یافتن مسیر بین فرستنده و دریافت کننده وجه مورد تراکنش را عملاً غیر ممکن می‌کند. با تکیه بر این قابلیت، اگر فردی به تحلیل بلاکچین مونرو بپردازد، چیزی بیش از هَش رمزنگاری شده تراکنش را نخواهد یافت.

برای اطمینان بیشتر، مونرو قابلیت دوم یعنی نشانی‌های پنهان را در نظر گرفته که با تکیه بر آن، نشانی اصلی کاربران طرف تراکنش را در پشت نشانی‌های یک بار مصرف پنهان می‌کند. از این طریق، بعد از اتمام تراکنش نشانی مورد استفاده از بین رفته و امکان ره‌گیری تراکنش تا نشانی عمومی وجود نخواهد داشت.

 

دغدغه‌های مرتبط با مونرو

مونرو نیز مانند دیگر رمزارزها دغدغه‌های خود را به همراه دارد؛ از جمله مسائلی که در رابطه با این سکه مطرح می‌شود می‌توان به تمرکز استخراج و تراکنش‌های حجیم اشاره کرد. استخراج مونرو در حال حاضر توسط چهار استخر رمزارز (Mining Pool) بزرگ و عمده صورت می‌گیرد؛ با وجود این که هیچ یک از استخرها بیش از ۲۰ درصد نرخ هَش (Hash Rate) را در اختیار ندارند، اما انحصار استخراج این رمزارز به تنها چهار استخر به عنوان تمرکز ماینینگ تفسیر شده که یکی از مهم‌ترین دغدغه‌ها را برای این بلاکچین به همراه دارد. از آن‌جایی که برای انجام حملات هکری بر روی بلاکچین، هکر بایستی حداقل ۵۱ درصد توان پردازشی را در اختیار داشته باشد (%۵۱ Attack)، اگر هکرها بتوانند تنها سه استخر را مورد هک قرار دهند، ۶۰ درصد از توان پردازشی شبکه را در اختیار خواهند داشت.

علاوه بر این، از آن‌جایی که مونرو برای اطمینان از حفظ گمنامی کاربران ملزم به استفاده از تدابیر متعدد است، به ناچار سیستم با کندی بیشتری عمل کرده و به دلیل بالا بودن حجم تراکنش‌ها، فضای بیشتری از کامپیوتر کاربر اشغال می‌شود.